Portret 2013

Portret-Trzcianka1
Można już zgłaszać zdjęcia na Ogólnopolski Konkurs Fotograficzny „Portret 2013” organizowany przez Trzcianecki Dom Kultury. Jest to jeden z niewielu konkursów na którym są oceniane powiększenia tzw. „odbitki”. Mogą w nim wziąć udział wszyscy fotografujący.

Trzcianecka impreza doskonale znana wszystkim fotografującym i zalicza się ją do ścisłej polskiej czołówki. Głównym celem konkursu jest konfrontacja postaw twórczych, tendencji i kierunków panujących w polskiej fotografii portretowej. W latach poprzednich uczestnicy prezentowali różne postawy wobec fotografii, wiele było prac z pogranicza fotografii i malarstwa.

W tym roku termin przyjmowania prac na kolejną edycje został wyznaczono na 20 września. Każdy autor może nadesłać dowolną ilość fotrogramów w formacie od 20×30 do 40c50 cm. Mogą one być wykonane w dowolnej technice. Prace należy nadsyłać niepodklejone, w płaskich, sztywnych opakowaniach na adres TDK ul. Broniewskiego 7, 64-980 Trzcianka. Na odwrocie każdego fotogramu należy podać czytelnie imię i nazwisko autora, adres oraz tytuł pracy. Organizatorzy traktować będą prace z największą starannością , jednak nie biorą odpowiedzialności za uszkodzenia prac w czasie przesyłki.

Nadesłane prace zostaną ocenione przez Jury, w skład którego wejdą m.in. fotograficy-członkowie ZPAF i krytycy sztuki. Przewiduje się następujące nagrody: I nagroda 2000 zł, II nagroda 1600 zł, III nagroda 1200 zł. Nagrody zostaną wręczone podczas otwarcia wystawy pokonkursowej w Trzcianeckim Domu Kultury. Opłatę za uczestnictwo w wysokości 40 zł należy przesłać na konto nr: 02 12403741 11110000 44572600.

Terminarz konkursu:
Nadsyłanie prac: do 20.09.2013. (decyduje data stempla pocztowego)
Ocena jury: do 14.10.2013
Powiadomienie: do 31.10.2013
Otwarcie wystawy: do 7.12.2013
Zwrot prac: do 30.06.2014

***
Dobrą tradycją „Portretu” jest katalog, w którym zamieszczone są wszystkie zakwalifikowane do wystawy prace. Wszyscy uczestnicy konkursu otrzymują katalog i sami mogą ocenić wartość swoich prac. Każdy katalog opatrzony jest słowem wstępnym jednego z jurorów. Niżej wybrane fragmenty pokonkursowych refleksji.

„Portret fotograficzny staje się najbardziej skutecznym i rozpowszechnionym sposobem naszej egzystencji . Wielość zastosowań fotografii portretowej powoduje jej wszechobecność a w końcu banalność. Fotografia zaciera granice między wizerunkiem Osoby a nią samą. To magiczne połączenie obrazu i człowieka tworzy rodzaj obecności, przekracza granice przedstawienia” (Bogusław Biegowski, 1996 r.).

„Magia fotografii jako cząstki rzeczywistości sięgnęła po status mitu, a z mitem nie ma żartów. Fotografii można zaprzeczać, można nią manipulować, odzierać z bycia realnością poprzez wyrafinowaną logikę. Mit fotografii jako zaklętej w materii zdjęcia cząstce rzeczywistości trwa. Jako utrwalona prawda zmysłów, fotografia nie chce poddać się krytycznej analizie wiedzy o byciu tylko medium i o uwięzieniu naszego umysłu w splotach zmysłów. Spoglądając na zdjęcie wyjęte z portfela nigdy nie powiemy: to jest portret mojej matki, lecz tylko: to jest moja matka. Fotografia stała się współczesnym mitem” (Stefan Wojnecki, 1999 r.).

„Przyznanie nagród może być interpretowane jako wskazanie na wiodące sposoby pracy z fotografią. Ale takich wzorcowych rozwiązań, zwłaszcza dzisiaj, nie ma. Można najwyżej wyróżnić pewne zdyscyplinowanie indywidualnych poszukiwań. Świadomość współczesnych ludzi zalewana jest informacjami, paraliżowana poczuciem względności różnych wzorów, niepokojona przez potrzebę znalezienia nowych formuł – politycznych, ekonomicznych czy etnicznych – które uczyniłyby świat bardziej przyjaznym i uporządkowanym. Wszystko to znajduje też odbicie w portretach ludzi” (Adam Sobota, 2000 r.).

„Gdy w ciągu jednego dnia, przed oczami jawi się ponad tysiąc dwieście fotografii – jak na filmie – w niezliczonych ilościach barw, formatów, tryptyków i serii, technik klasycznych i cyfrowych – to nic dziwnego, że później mogą śnić się po nocach… Portrety, i te które zwiemy już tradycyjnymi, i te, które właśnie zaraz otworzą nam i całemu światu nowe horyzonty. Portrety kreowane, sąsiadujące z reportażem z ulic, zabaw, kościołów i plaż. Wizerunki młodych, zakochanych, pełne egzotyki i ascetyczne. Artyści z Polski, Kanady i świata” (Wojciech Prażmowski, 2002 r.).

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.