„Polish Dream” w Poznaniu

Dembinski-G_polish-dream2
Parę dni temu w galerii Pix.House odbył się wernisaż wystawy fotografii dokumentalnej „Polish Dream”. Cały projekt (także multimedialny) składa się ze stu zdjęć dziesięciu fotografów i powstał w 10-lecie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej i 25-lecie Okrągłego Stołu.

Krassowski-W_polish-dream1
Zobaczymy więc prace Agnieszki Rayss, Grzegorza Dembińskiego, Bartosza Dziamskiego, Witolda Krassowskiego, Macieja Pisuka, Michała Szlagi, Pawła Supernaka, Mariusza Foreckiego, Filipa Springera i Arka Goli. „Polish Dream” to wielowątkowy zapis współczesnej Polski, silnie zaangażowany dokument zmian, jaka zaszły w naszym kraju po 1989 roku. W ciągu tego całego okresy zdążyło wyrosnąć pokolenie, które nie wie jak wyglądało życie w PRL-u. Wśród autorów znajdziemy ludzi młodych mających w czasie przemian po kilkanaście lat. Ich spojrzenie na późniejsze wydarzenia chyba jest trochę inne niż pozostałych. Potrafią jednak tak samo stawiać pytania i poruszać, tworzą mocną narrację i zmuszają do myślenia.

Gola-A_polish-dream1
Całość wystawy tworzona jest przez wieloletnie cykle i fotograficzne notatki. Pokazywana jest cała absurdalność polskich paradoksów i fenomen ciągłego szamotania się w sprzecznościach. Fotogramy oscylujące między portretem a reportażem, często przed kamerą występuja ludzie ubodzy i czasami z pogranicza marginesu społecznego. Zdjęcia o dużej sile wyrazu, zbliżenia i plany ogólne. Autorzy, w przeważajacej części wywodzący się z pokolenia średniego starają się nawiązać bezpośredni kontakt z osobami, które fotografują. Niektóre prace natychmiast kojarzą się ze stanem pomiędzy jawą a snem, emanują niezwykłym klimatem, światłem i magią. Trudno podejrzewać, że autorzy tworzą nową rzeczywistość, ale z pewnością przepuszczają obrazy przez swoją wyobraźnię.

Rayss-A_polish-dream1
Wydaje się, że tytuł całej wystawy nawiązuje do projektu Agnieszki Rayss „American Dream”. Tam mieliśmy zdjęcia zwyczajnych dziewczyn, które są poddane od dzieciństwa presji mody, reklam i lśniących okładek i szukają aprobaty swego wyglądu. W obu projektach mamy więc obraz nadal otwartej drogi, jaka jest jeszcze przed nami.

Rayss-A_polish-dream2
Dziamski-B_polish-dream1
Dembinski-G_polish-dream1
Kuratorem wystawy jest Monika Piotrowska, w trzech częściach udało się jej pokazać „nową rzeczywistość”. Najpierw jest „Otwarcie”, na portret schyłku PRL-owskiej codzienności w Powidokach Witolda Krassowskiego odpowiada Agnieszka Rayss swoimi American Dream i Pięknymi ciałami. Kandydatki na miss i kulturyści prężą się, jest tu ogromne pragnienie olśniewającej kariery u dziewcząt i pęd do skrajnej autokreacji na zawodach kulturystycznych. Dalej – drag queens bawią się jako „Królowe nocy” na fotografiach Bartosza Dziamskiego, a „Żywioł Przystanku Woodstock” próbuje zatrzymać na zdjęciach Grzegorz Dembiński. Przesilenie to z kolei sterylna i uporządkowana „Popkultura pracy” Foreckiego, rozpadający się i silny tylko starą więzią społeczną świat górników w „Aurze Śląska” Arka Goli oraz nieład przestrzenny w „Źle urodzonych” Filipa Springera. Trzecia część to „Przebudzenie”, przynosi ona zakwestionowanie nowych reguł: interwencyjną „Stocznię” Michała Szlagi i bolesny obraz dramatu Ludzi z Brzeskiej na warszawskiej Pradze Macieja Pisuka. Na koniec Paweł Supernak oswaja ludzi ze śmiercią („Hereafter”), przywracając ich realnemu życiu.

Wystawa potrwa do 13 listopada.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s