Fotograf Warszawski

gugala-a-fotograf1
Już jutro w Fundacji Archeologia Fotografii odbędzie się otwarcie wystawy „Fotograf Warszawski”. To projekt dokumentalny ukazujący różne aspekty działalności stołecznych zakładów fotograficznych. Autorka, Antonina Gugała bada ślady obecności fotografów-rzemieślników w przestrzeni miasta.

Antonina Gugała ma dwadzieścia siedem lat i aktualnie studiuje fotografię w Instytucie Twórczej Fotografii na Uniwersytecie Śląskim w Opawie. Jest absolwentką Akademii Fotografii, ukończyła też psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. Jej dotychczasowy projekt „6×9” pokazywał Warszawę. Krawędzie miasta potraktowane zostały jako wskazówki niezbędne do stworzenia kształtu, wybrane kadry przedstawiające granice stolicy były próbą zdefiniowania miasta na nowo.

gugala-a-fotograf2
Teraz mamy realizację nowego projektu. Zebrany materiał służy za punkt wyjścia dla rozpoznania funkcji społecznych pełnionych przez fotografów-rzemieślników oraz analizy języka jakim posługują się oni w komunikacji z otoczeniem. Autorka sporządziła dokumentację 102 witryn zakładów fotograficznych współcześnie działających na terenie Warszawy (na wystawie zobaczymy jedynie 83). Podstawową motywacją do podjęcia tego działania była chęć zachowania pamięci o miejscach powszechnie kojarzonych z fotografią. W jednym z wywiadów artystka mówiła”…robię ten projekt częściowo dlatego, że prognozuję, iż zakłady będą stopniowo znikać z przestrzeni publicznej. Dla mnie zakłady fotograficzne i wystawki ze zdjęciami są czymś naturalnym, ale moje dzieci mogą ich już nie zobaczyć. Od września zeszłego roku, kiedy zaczęłam pracę nad projektem, zamknięto przynajmniej dwa zakłady: przy ul. Puławskiej i przy Dworcu Wileńskim. W zakładzie na Mokotowie, przed którym jeszcze w lecie stały kolejki, od miesiąca wisi karteczka „Nieczynne do odwołania”. Otwierane są też nowe punkty, ale zazwyczaj wyglądają już zupełnie inaczej…”.

gugala-a-fotograf3
Kolejnym elementem wystawy jest zbiór „zdjęć do dyplomu” wykonanych przez stołecznych fotografów. Autorka zleciła wykonanie swojego portretu fotografom we wszystkich udokumentowanych zakładach. Istotnym warunkiem tego eksperymentu było całkowite przeniesienie odpowiedzialności za ostateczny kształt zdjęć w ręce fotografów-rzemieślników. Pozyskana w ten sposób kolekcja wizerunków autorki pozwala odkryć społeczno-kulturowe kody rządzące fotografią rzemieślniczą.

Teoretyczny szkielet projektu stanowi zaproponowany przez Terence’a Wrighta podział sposobów patrzenia na fotografię na trzy kategorie: patrzenie przez zdjęcie, na zdjęcie oraz na zdjęcie. Szczególnie inspirujące wydaje się ostatnie podejście, zachęcające do traktowania fotografii jako wskaźnika określonych reguł kulturowych, które determinują jakie zachowania uznajemy za normatywne. Całość zebranego materiału umożliwia widzom samodzielne dokonanie analizy roli fotografii rzemieślniczej w kształtowaniu estetyki codzienności, a także w tworzeniu wizerunku profesji fotografa.

Wystawę będzie można oglądać do 18 grudnia.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s