Skarb. Miesięcznik „Fotografia” 1953–1974


Już w najbliższy piątek w Muzeum Współczesnym we Wrocławiu odbędzie się otwarcie wystawy Agnieszki Zdziabek pt. Skarb. Ekspozycja potrwa do 29 stycznia 2018 roku.

Bardzo ciekawa jest historia projektu. Kilka lat temu autorka przypadkowo natrafiła na zbiór miesięczników „Fotografia”. Czasopisma były uszkodzone przez wilgoć i złe warunki przechowywania. Wewnątrz jednego z wydań znajdował się wywołany negatyw, który uwięziony między stronami gazety stał się jej częścią. Działanie wody i lata w tym samym miejscu sprawiły, że fotografie z filmu zaczęły przenikać się z wizualnymi i tekstowymi częściami czasopisma, tworząc w ten sposób wzajemnie nasycającą się narrację. Nową, nieprzewidywalną jakość. Wszystko to stało się początkiem artystycznej realizacji Zdziabek pt. Skarb oraz inspiracją dla wystawy Miesięcznik „Fotografia” 1953–1974, który przez ponad 20 lat jednocześnie kształtował i komentował oblicze artystycznego i amatorskiego życia fotograficznego w naszym kraju.


Zebrane razem wydania czasopisma układają się w narrację. Można ją czytać w sposób linearny, poznając kolejne kluczowe dla polskiej i światowej fotografii zjawiska, albo rezygnując z niej, podążać własnymi tropami i w poszczególnych numerach odkrywać interesujące wątki, np. w oparciu o teksty dotyczące sprzętu i technik fotografowania odtworzyć historię postępu technicznego w tej dziedzinie, śledzić przemiany teoretycznego dyskursu na temat fotografii, skupić się wyłącznie na fotografii dokumentalnej bądź artystycznej, albo zgłębiać przekształcenia społeczno-kulturowe czy nawet te zachodzące w obrębie kanonów estetycznych np. obserwując zmieniającą się szatę graficzną czasopisma.


Wystawa stanowi rodzaj zwrotu ku materialności fotografii. Kieruje uwagę na to, jak ważny jest kontekst, w którym zdjęcie się pojawia, jego opis, jakość reprodukcji, format, kolejność ułożenia poszczególnych fotografii i ich dobór czy rodzaj użytego do wydruku papieru. Jest to szczególnie istotne w kontekście zaniedbywania materialnego wymiaru fotografii, jakiego często się dopuszczamy, bowiem zdjęcia są zazwyczaj postrzegane tylko jako obrazy, nie jako rzeczy. Myślimy o nich jako o nośnikach wspomnień, emocji, wartości. Podobnie w refleksji teoretycznej – fotografia rozważana jest zwykle wyłącznie jako medium bogate w znaczenia i treści, a jej materialne podłoże często pozostaje pominięte. W konsekwencji zapomina się o całej gamie zachowań i praktyk, które są z nim związane.


„Fotografia” pojawiła się w czerwcu 1953 roku (wcześniej w latach 1946–52 istniał „Świat Fotografii”). W 196o roku magazyn był wydawany w nowym formacie, a dwa lata później otrzymał dodatek „Fotoamator”. Dziesięć lat po powstaniu zespół redakcyjny mógł się już pochwalić barwną okładką. Miesięcznik został zlikwidowany w 1974 roku, później istniał kwartalnik o tym samym tytule.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.