Cathedral of the Pines w Toruniu


Wkrótce w Toruniu rozpoczyna się Festiwal Filmowy Camerimage, przy okazji warto zobaczyć dwie wystawy towarzyszące tej imprezie. W niedzielę, w Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu”, odbędzie się podwójny wernisaż – wystawy „Silence and Dynamism” Davida Lyncha oraz wystawy fotografii Gregory’ego Crewdsona „Cathedral of the Pines”. Obie ekspozycje zostały zorganizowane we współpracy z Gagosian New York i Fundacją Sztuki Świata.

Twórczość Gregory’ego Crewdsona zachwyca zarówno krytyków, jak i kolekcjonerów. Jego zdjęcia przypominają nie tylko XIX-wieczne malarstwo amerykańskie i europejskie, ale i kinowe obrazy. Widać wpływ jaki na artystę w budowaniu wizualnego napięcia wywarła filmowa estetyka.


Od ponad dwudziestu lat Crewdson realizuje swe tajemnicze fotograficzne wizje w domach i na ulicach małych amerykańskich miasteczek. Cykl „Cathedral of the Pines” powstał cztery lata temu podczas trzech sesji realizowanych w miejscowości Becket w Massachusetts oraz w jej okolicy. Crewdson przedstawił postacie ludzkie pośród leśnej gęstwiny, w tym również na szlaku, od którego projekt przyjał swoją nazwę. Całość składa się z 31 pigmentowych fotogramów, zdjęcia ukazują niejasne sytuacje i stanowią studium napięć pomiędzy sztuką i życiem, więzią i separacją, bliskością i izolacją. Artysta umieszcza bohaterów w znajomym otoczeniu, ale ich zagadkowe zachowania sugerują obecność ukrytych, wewnętrznych zmagań. Szczegółowo opracowane kadry momentalnie zapadają w pamięć, mamy więc nieruchomo stojącego mężczyzne w lesie, zamyśloną kobietę przy zlewie, czy nagą parę w skrzyni ładunkowej samochodu dostawczego – kobieta siedzi, mężczyzna leży odwrócony tyłem do widza. Nie ma jednego jasnego klucza do odczytania tych zachowań, charakter owych zmagań oraz dalszy los anonimowych postaci Crewdson pozostawia wyobraźni widza.



Cathedral of the Pines nawiązuje do malarstwa w dużo większym stopniu niż poprzednie projekty – Hover (1996–1999), Twilight (1998–2002) i Beneath the Roses (2003–2008). Artysta zdaje się dotykać bardziej intymnych sfer, poruszając tematy odosobnienia i samotności. Motywy psychologiczne charakterystyczne dla twórczości artysty przemieniają się w intymne alegorie.


Wystawę będzie można oglądać do 7 stycznia 2018 roku. Zobacz wideo:

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.