Z punktu A do punktu B. Dokumentacje podróżne Polski


Już za parę godzin w Starej Galerii ZPAF odbędzie się otwarcie zbiorowej wystawy „Z punktu A do punktu B. Dokumentacje podróżne Polski”. Cztery prezentowane projekty pokazują Polskę w różnej skali i w różnych powiększeniach.

Widzimy to nie tylko po charakterze odbitek, ale też w formach zogniskowania na treści. Autorzy skupiają się na lokalnej, dzielnicowej aberracji, przyglądają się dwóm wielkim polskim rzekom oraz na niegdyś naszej najdłuższej trasie północ-południe – starej jedynce.




Roland Barthes przypisał fotografii niezbywalną treść wspólną dla każdego zdjęcia: to-co-było. W większości przypadków twórcy wydają się zawczasu wiedzieć, co zobaczą w obiektywie, co zechcą uwiecznić. W relacjach wielu fotografów często słyszymy wręcz o tworzeniu zawczasu swoistej check-listy obiektów i lokalizacji potrzebnych do zrealizowania projektu. W prezentowanych w Starej Galerii cyklach to zogniskowanie na przedmiot nie wydaje się być zbyt precyzyjne. Ruszając z pewnego punktu A i zmierzając do odleglejszego B, Autorzy wprowadzili w pewną ciągłość – liniowość – sytuację nietypową dla fotografii, która ma raczej wrodzoną skłonność do wycinkowości, ułamkowości, czasem wręcz redukując przekaz do punctum. Poprzez setki (czasem tysiące!) przebytych kilometrów wzdłuż i po drodze fotografowie nadali opisywanej przestrzeni spójność. Rzeki przestały być zlepkiem podłużnych jeziorek, do których brzegu przybyli (808,2km, Waldemar Śliwczyński; Dopóki. Wisła, Wojciech Sternak), surrealistyczne blaszane konstrukcje przestały być dziwacznymi efemerydami dopytującymi o swój sens (Niespodziewane sytuacje, Zbigniew Tomaszczuk), autostrada przestała być zbiorem rozłącznym przystanków i przydrożnych barów (Jedynka, Maciej Rawluk). Przywrócenie linearności przedmiotom w erze ich cyfrowej kwantyzacji pozwoliło opowiadać przestrzeni samej o sobie, nawet jeśli przez indywidualny pryzmat każdego z autorów. Niespieszność tych przebytych dróg sprawia również, że czas w nich płynie jakoś inaczej. Polska lat odległych i minionych miesza się z tą najbardziej współczesną.


„Z punktu A do punktu B. Dokumentacje podróżne Polski”: Maciej Rawluk, Wojciech Sternak, Waldemar Śliwczyński, Zbigniew Tomaszczuk. Wernisaż 8 maja 2018, godz. 19,00 w Starej Galerii ZPAF, Plac Zamkowy 8, Warszawa. Wystawa potrwa do 25 maja 2018 roku.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.